خدای خوبم

سال ۱۳۸۶ گذشت و من مثل تمام سالهای گذشته از تو بزرگوار سپاسگذارم.سعادت داشتم تا ۳۶۵ روز

دیگر هم خورشید را تماشا کنم شاهد لبخند و شادی اطرافیانم باشم باچالش های زندگی برخورد کرده

و تجربه های بهتر زیستن را کسب کنم!

خدای مهربان

پیشاپیش به خاطر هدیه گرانبهایت سپاسگذارم.از این که به من فرصت می دهی تا طعم شیرین لحظه

لحظه های سال ۱۳۸۷ را بچشم متشکرم.

خدای همیشه همراهم

به پاس تمام بزرگواری ها و نعمت هایت من هم قول می دهم که تمام سعی ام را بکنم تا به بهترین و

زیباترین شکل ممکن زندگی کنم : امیدوار . پرتلاش . شاد . صمیمی . سبز!

خدای همیشه به یادم

ممنون که دائیم رو برامون نگه داشتی فقط اگه میشه لطفت رو کامل کن تا بهوش بیاد و سلامت باشه

ممنون که در اون روزها کمکم کردی تا مبدا حرفی یا کاری اشتباه بکنم....هنوز تنها امید من خودتی و ...

و ممنون

if only we were never separated from each other,you and i

together we would stand against all sorrow , you and I

our hopeful hearts would outrage grief,forcing it to flee in brief

I am happy in you , you in me

Together we will defeal all sorrow

آرزوی جز تو در دل ندارم.................جز

من به لبخندي از تو خرسندم  مهر تو اي مه آرزو مندم  بر تو پابندم

از تو وفا خواهم  من ز خدا خواهم تا به رهت بازم

تا به پيوستم از همه بگسستم بر تو فدا سازم جان

بیخیال این مدتهایی که نبودم و نیستم.........خیلی چیزا فهمیدم

عید همتون مبارک